HADİSLERE NEDEN GÜVENELİM?

Kur’an’dan ayetlerle açıklamalar

Hadislerin tesbiti ve korunması Hz. Peygamber(asm) zamanında başlamış, hem ezberlenerek hem yazılarak hem de hayata geçirilerek ve uygulanarak muhafaza edilmiştir. Hadis, Hz.Peygamber (asm)’in sözlerini, fiillerini ve tasviplerini ifade eden bir terimdir. Aynı zamanda hadisleri tesbit, nakil ve anlamaya yönelik bir ilimdalıdır.

Hadisler, ihtilâfa düştükleri konularda insanları aydınlatan, böylece onlar için hidayet ve rahmet kaynağı olan Kur’ân-ı Kerîmin kendisine indirildiği (Nahl, 16/44,64) bir peygamberin sözü olarak, üstün bir değer ifade ettiği gibi, Kur’an’ı herkesten iyi anlayan ve âyetlerdeki ilâhî maksadın ne olduğunu en iyi bilen Allah Resulü’nün görüşü olarak da büyük önem taşır. Hz. Peygamber (asm)’in insanlara sözleriyle açıkladığı, fiilleriyle uygulanışını gösterdiği ilâhî emirlerin başında namaz, oruç, zekât ve hac gibi ibadetler gelir. Namazların hangi vakitlerde, kaçar rek’at ve nasıl kılınacağı, orucun nasıl tutulacağı, zekâtın hangi mallardan, ne kadar verileceği, haccın nasıl yapılacağı gibi hususlar Kur’an’da yer almayıp hadislerle açıklık kazanmıştır. İslâm hukukunun birçok meselesi hadislerde verilen bilgilerle çözüme kavuşturulmuştur.

Otuzdan fazla âyette Hz. Peygamber (asm)’e itaatin emredilmesi ve özellikle, “Resulün size verdiğini alın, yasakladığından da sakının.” (Haşr, 59/7) şeklinde kesin bir talimatın bulunması, Kur’an’da açıkça
zikredilmeyen hususlarda Resûl-i Ekrem’in ortaya koyduğu uygulamanın benimsenmesi gerektiğini göstermektedir.

Allah ile Peygamber’in verdiği hükümlere Müslümanların aykırı davranma muhayyerliğinin bulunmadığını (Ahzâb, 33/36), aralarında çıkan anlaşmazlıklarda Peygamber’i
hakem tayin edip onun verdiği hükme gönül hoşnutluğu ile boyun eğmedikçe iman etmiş
sayılmayacaklarını (Nisâ, 4/65), Allah’a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlarla Allah’ı çok zikredenler için Resûlullah’ın güzel bir örnek olduğunu (Ahzâb, 33/ 21) belirten âyetler, Hz. Peygamber (asm)’in söz ve fiillerinin Müslümanlar için vazgeçilmez bir önem taşıdığını ortaya koymaktadır.

“Allah sana kitabı ve hikmeti indirdi, sana bilmediğin şeyleri öğretti.” (Nisâ, 4/113) ve “Evlerinizde
okunan Allah’ın âyetleriyle hikmeti hatırlayıp üzerinde düşünün.” (Ahzâb, 33/34) mealindeki âyetlerde Kur’an ile birlikte anılan hikmetin, özellikle Kur”an ile yan yana zikredildiği zaman Resûlullah
(asm)’ın kavlî ve fiilî sünnetini belirttiği kabul edilmektedir. (Şâfiî, er-Risale, s. 78, 93, 103)
(Kaynak: Sorularlaislamiyet.com)